پارادوکس پهلوی‌: اتحاد رضاشاه با خالق هولوکاست / سلطنت‌طلبان وارث کدام سنت در مواجهه با یهودیان هستند؟

تاریخ، گاهی بی‌رحمانه آینه می‌گذارد روبه‌روی سیاست‌ورزان. آینه‌ای که اگر خوب نگاهش کنی، تناقض‌ها را بزرگ‌نمایی نمی‌کند، فقط همان‌طور که هستند نشان می‌دهد. یکی از همین آینه‌ها، نسبت خاندان پهلوی با دو نقطه حساس تاریخ معاصر است: «برلینِ نازی» و «تل‌آویوِ امروز». رضاشاه پهلوی در سال‌های پایانی سلطنتش، آلمان هیتلری را به‌عنوان تکیه‌گاه انتخاب کرد؛ دولتی که ایدئولوژی‌اش آشکارا بر یهودستیزی و برتری نژادی بنا شده بود. چند دهه بعد، رضا پهلوی، وارث سیاسی آن سلسله، تمام‌قد در کنار دولت اسرائیل ایستاده و آن را نماد دموکراسی و حقوق بشر در خاورمیانه می‌نامد. آیا این فقط یک تغییر موضع است یا با یک پارادوکس افشاگرانه در روایت پهلوی‌ها روبه‌رو هستیم؟ روایت رسمی هواداران پهلوی از رابطه رضاشاه با آلمان، معمولاً با یک جمله آغاز می‌شود: «این رابطه صرفاً فنی و اقتصادی بود». اما اسناد تاریخی تصویر پیچیده‌تری ارائه می‌دهند. در دهه ۱۳۱۰ شمسی، آلمان به بزرگ‌ترین شریک تجاری ایران پس از بریتانیا تبدیل شد. تا سال ۱۹۳۹ میلادی، حدود ۴۰ درصد تجارت خارجی ایران با آلمان انجام می‌گرفت و صدها کارشناس آلمانی در پروژه‌های راه‌آهن، صنایع نظامی و زیرساخت‌های کلیدی ایران فعال بودند.