نیتها و مجوز مهم نیست، مهم اینست که شروین حاجیپور صدای راستی و درستی خواهد بود یا نه؟/ برخی می خواهند هرجور شده بازی برچسبزنی را ادامه دهند و سنگربندیهای دوقطبی حکومتی- انقلابی را مستحکمتر سازند
در این مناقشه اینکه شروین یا وزارت ارشاد چه نیتی داشتهاند از درخواست و صدور مجوز آلبوم، اهمیت چندانی ندارد، مگر اینکه بخواهیم هرجور شده، بازی برچسبزنی را ادامه بدهیم و سنگربندیهای حکومتی/ انقلابی را مستحکمتر سازیم. مهم اما این است که ببینیم در آینده، این تصمیمها چه تبعاتی خواهد داشت و برای نمونه، شروین صدای راستی و درستی خواهد بود یا نه؟ فرزاد نعمتی، روزنامه نگار در یادداشتی در روزنامه هم میهن نوشت: این روزها که صدور مجوز آلبوم شروین حاجیپور دستمایه قضاوتهای متفاوتی نزد مردمان شده، این سخن رضا مارمولک به ذهنم متبادر میشود که «راههای رسیدن به خدا به عدد آدمهاست»، بنابراین داوری درباره خوب و بد تصمیمهای انسانها کار سادهای نیست. البته برای کسانی که علاقه چندانی به سبک و سنگین کردن امور ندارند و ترجیح میدهند بهجای توجه به جزئیات، بیشتر براساس همان فرمولهای کلی که در ذهنشان رسوب کرده، برای عالم و آدم تعیینتکلیف کنند و دستهای را بهشتی و رستگار و گروهی را جهنمی و دربهدر تصور کنند، این حرفها خوشایند نخواهد بود اما بااینهمه باید گفت که مشکلات این دنیا پیچیدهتر از آن است که با این دوقطبیهای ساختگی بتوان از پس حلاش برآمد. البته ذهن آدمها بیشتر مواقع میل دارد به سادهسازی مسائل تا از این طریق، از بار سنگینی که تحلیل دقیق و ریزبینانه میطلبد، خلاص شود.
در این مناقشه اینکه شروین یا وزارت ارشاد چه نیتی داشتهاند از درخواست و صدور مجوز آلبوم، اهمیت چندانی ندارد، مگر اینکه بخواهیم هرجور شده، بازی برچسبزنی را ادامه بدهیم و سنگربندیهای حکومتی/ انقلابی را مستحکمتر سازیم. مهم اما این است که ببینیم در آینده، این تصمیمها چه تبعاتی خواهد داشت و برای نمونه، شروین صدای راستی و درستی خواهد بود یا نه؟
فرزاد نعمتی، روزنامه نگار در یادداشتی در روزنامه هم میهن نوشت: این روزها که صدور مجوز آلبوم شروین حاجیپور دستمایه قضاوتهای متفاوتی نزد مردمان شده، این سخن رضا مارمولک به ذهنم متبادر میشود که «راههای رسیدن به خدا به عدد آدمهاست»، بنابراین داوری درباره خوب و بد تصمیمهای انسانها کار سادهای نیست.
البته برای کسانی که علاقه چندانی به سبک و سنگین کردن امور ندارند و ترجیح میدهند بهجای توجه به جزئیات، بیشتر براساس همان فرمولهای کلی که در ذهنشان رسوب کرده، برای عالم و آدم تعیینتکلیف کنند و دستهای را بهشتی و رستگار و گروهی را جهنمی و دربهدر تصور کنند، این حرفها خوشایند نخواهد بود اما بااینهمه باید گفت که مشکلات این دنیا پیچیدهتر از آن است که با این دوقطبیهای ساختگی بتوان از پس حلاش برآمد. البته ذهن آدمها بیشتر مواقع میل دارد به سادهسازی مسائل تا از این طریق، از بار سنگینی که تحلیل دقیق و ریزبینانه میطلبد، خلاص شود.



نظرات شما